Documentairemaker Teun van de Keuken
checkte in Dhaka hoe de Hollandse kledingboeren zich gedragen in het
textielwalhalla en of ze de Bangladesh Akkoorden naleven. “Nou, niet iedereen”, constateert Van de
Keuken. Prijsstunt giganten worden in Bangladesh geweerd
omdat ze zó weinig willen betalen dat sommige textielfabrikanten zelf geen
marge meer kunnen draaien op de productie van discountkleding.
Textielproductent
Mohammed Arafat legt het uit in de documentaire ‘De Slag om de Klerewereld’. De goedkope jurken moeten worden
verscheept, mooi gefotografeerd, het model moet worden betaald, de fotograaf,
art director, visagist, studio. De foto's zijn op de website geplaatst en
iemand schreef er een wervend tekstje bij. Er is geadverteerd en er is een
reclamefilmpje gemaakt, dat in prime- time op televisie is uitgezonden!!!!
Het énige dat goedkoop is, is dat de jurk niet
in de winkel wordt verkocht, maar alleen in de webshop waardoor je geen
winkelhuur en salaris van personeel hoeft mee te rekenen. Al zitten er
natuurlijk ook mensen achter die webshop, om al die 1500 jurken in plastic te
verpakken, er een doosje omheen te vouwen, het label met adresgegevens van de
koper er op te plakken en, oja, ze te laten bezorgen.
