openingswoord expositie mixed media & textiel

Gabrielle Marie
beeldend kunstenaar en voormalig adviseur 
cultureel platform 'Werklicht' Rotterdam

Zondag 1 maart, 16.30 uur...Ik heet u van harte welkom op de expositie van Ida Brookhart in het Huis der Zotheid. 

Laatst las ik een citaat van Jules Deelder: 'De zin van het leven ben ik zelf'. Dit citaat was volkomen nieuw voor mij. Ik vond het inspirerend genoeg om als inleiding voor deze speech te gebruiken. Dit citaat bleef in mijn gedachten terugkomen en ik ging met het belangrijkste woord 'Zin' spelen. Zinspeling, daar begon het al. Wat betekent eigenlijk 'Zin'? Is het een doel, is het een weg? Wat is 'Zin'? 
Pim Fortijn gebruikte dat woord op geheel eigen wijze 'Ik heb er zin an'. Het opmerkelijke hiervan is dat het afwijkt van de bekende uitdrukking 'ik heb er zin in'. Wat betekent: ik ga iets beginnen en doe dat met plezier. Zin is een positief woord, een serieus woord. Het heeft vele betekenissen. Het is een zinnig en géén zinloos woord.
Zoals ik het zie, kan kunst 'Zin' geven. Het is niet het enige wat het leven zin geeft. Het is wel die extra dimensie die waarde kan toevoegen aan ons bestaan. Het vergroot onze eigen kleine wereld. We zien verder dan de horizon. Kunst toelaten in ons leven, dat heeft pas echt zin. Kunst geeft ons een kijkje in de ziel van degene die creëert. Kunst, schilderkunst bijvoorbeeld, zegt met beelden wat woorden niet kunnen vertellen. Maar de combinatie van beelden en woorden kunnen (zoals bij Mixed Media, één van de disciplines waar Ida gebruik van maakt) denkbeelden en gedachten van de kunstenaar nog sterkere overbrengen. Emancipatie en Kunst, is een interessant thema. En van het thema Feminisme en Emancipatie is Ida uitgegaan met haar fraaie expositie. Dit heeft zij op unieke wijze uitgewerkt. Luchtig en speels, maar met een serieuze ondertoon.

Emancipate van de vrouw is een verhaal dat nooit voltooid zal zijn. Emancipatie is zowel geschiedenis, als heden, als toekomst. Er valt nog veel te winnen. Iedere tijd is weer anders. Vroegere dogma's, waar dankzij de eerste golf van het Feminisme verandering in is gekomen, zijn soms door nieuwe dogma's vervangen. Door de media wordt grote druk op meisjes en vrouwen gelegd. Wat er kan en niet kan en wat ze moeten doen en laten wordt door de media beïnvloed. Ze moeten bepaalde merken dragen en de commercie is de lachende derde, vooral de cosmetica industrie want de economie moet groeien toch? Zij worden door iedereen op hun uiterlijk beoordeeld, ook door andere meisjes. Zo maken ze hun eigen kooi en ze zijn zich daar nauwelijks van bewust. De groepsdruk is groot. Problemen als anorexia, depressies, angsten, eenzaamheid, zelfmoordgedachten en pestgedrag dienden zich aan.
Die meisjes zouden moeten leren wat het belang van eigenwaarde is en dat is niet hun waarde op de datingmarkt. Een meisje met gevoel van eigenwaarde kan de maatschappij aan en laat zich niet door teleurstellingen van de wijs brengen. Veranderingen bestaan uit allerlei processen, die naast elkaar bestaan en door weer andere processen worden beïnvloed. Maar het belangrijkste proces zou, naar mijn mening, in de richting van Zelfwaarde en Vrijheid moeten gaan.
En meisjes zouden die vrijheid moeten nemen en de 'ja maar' en andere zaken die belemmeren in de ontwikkeling achter moeten laten én een vrouw worden die weet wat ze wil.  Die niet bang is om te zeggen wat ze denkt en daarnaar durft te handelen. Kunstenaars hebben die vrijheid al verworven. Zij uiten zich, soms bescheiden maar soms ook luidkeels.

ik hoop dat u geniet van deze middag en van de kunst van Ida. Sta er even bij stil dat emancipatie niet vanzelf gaat en ook nog steeds niet vanzelfsprekend is. Ik eindig met een citaat van Alice Walker. Een citaat dat over generaties en de tijd heen lijkt te reiken. 'in search of my mother's garden, I found my own'.
Met dank aan Wilma Kun, beeldend knstenaar & cultureel entrepreneur